Işıkla temasta elektronları dağıtma özelliği olan hexabenzocoronene (HBC) kablonun iç duvarını oluşturuyor. Trinitrofluorenone (TNF) ise HBC’nin dağıttığı elektronları toplama özelliğine sahip ve kablonun dış duvarını oluşturuyor. Elektronlar iç duvarda asılı duruyor.

POZİTİF YÜKLÜ ‘BOŞLUK’

Fotonlar kabloya dıştan temas ettiğinde, önce dış duvardan çarpıyor ve içduvardaki elektronları yerinden oynatıyor. Böylece yerini terkeden elektron dış duvara sızıyor ve geride pozitif yüklü bir ‘boş alan’ bırakıyor. İç duvardaki pozitif yüklü ‘boş alan’ ile dış duvara geçen elektron arasın nano ölçekte bir devre oluşuyor.

Nanokabloları test etmek için uzmanları silikon yüzeye teker teker yerleştirdi ve ışık verdi. Işık yüzeye yansıtıldığında, kablo boyunca meydana gelen elektrik akımı elektrotlar arasından geçmeyi başardı. Işık kapatıldığında akım duruyor. Nanokablolar şimdilik Güneş’ten elektrik enerjisi üretemiyor, zira trinitrofluorenone gerekli düzeyde geçirgen değil. Fukushita sonraki deneylerde karbon-60 molekülleri kullanmayı tasarlıyor.